29 November 2010
Dita Von Teese encendió el fuego en la exposición erotica en Londres
16 November 2010
ο φωτογράφος των Τρικάλων
por tvxs.gr
Η ιστορία μιας φωτογραφίας του Α. Μάνθου που αρχικά έγινε ποίημα από τον Χρήστο Μπράβο, το οποίο αργότερα έκανε τραγούδι ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.
Από τον έναν στον άλλον έφτασε ως τον Βασίλη Κοσμόπουλο και αυτός - με την σειρά του- έφτιαξε την ταινία.
Από τον έναν στον άλλον έφτασε ως τον Βασίλη Κοσμόπουλο και αυτός - με την σειρά του- έφτιαξε την ταινία.
ο λήσταρχος Γκαντάρας, 1923, φωτογραφία Α. Μάνθος
23 October 2010
'THE OPEN MIND OF LAFCADIO HEARN'
exposición de arte,
Octubre 2010,
Castillo Matsue, la ciudad de Matsue, Japón
http://hearn2010.yakumokai.org/en/exhibition
Organizado por el Comité de Planificación de Eventos para conmemorar los 120 años de la llegada Yakomo Koizumi en Japón.
coordinador: Shoko Koizumi / Takis Efstathiou
Octubre 2010,
Castillo Matsue, la ciudad de Matsue, Japón
http://hearn2010.yakumokai.org/en/exhibition
El castillo de Matsue
'shadowings', acrílico sobre lienzo de 50x50 cm, Konstantinos Bobos
Los artistas participantes: Demosthenes Agrafiotis, Mitsumasa Anno, Kisai Arakawa, Zacharias Arvanitis, Izumi Ayaki, Stanwood Badger, Stacia Blake, Konstantinos Bobos, Debra Bowden, Androniki Christodoulou, Costis, Tamiko Kawata-Ferguson, Isson Fukui, Christos Garoufalis, Kostas Glenis, Shoko Imano, Masatoshi Izumi, Ynez Johnston, Tina Kambani, Vassiliki Koskiniotou, Nikos Kryonidis, Minoru Kurasawa, Panayiotis Lambrinidis, Panagiotis Linardakis, Alexandros Maganiotis, Hideki Matsushima, Michael Michaeledes, Shigeru Mizuki, Nicholas Moore, Vangelos Moustakas, Jan Mulder, Tetsuo Nagaoka, Kinzo Nishimura/Mirei Shigemori, Daizo Nishimura, Masaaki Noda, Megakles Rogakos, Michael Ross, Shiro Sano, Zoe Savina, Hidefumi Shimaki, Jessica Speckhard, Aris Stoidis, Rosetsu Tanaka, Sotiris Therianos, Yoshiko Tsukamoto, Seiho Wada, Hideaki Watanabe, AnnieWharton, Constantin Xenakis, Nanairo Yakumo, Mariko Yano, Keiko Yamamoto, Yuko Yogo, Yumiko Yoneda, Dionisis Zois Zaverdinos,Apostolis Zolotakis.
Organizado por el Comité de Planificación de Eventos para conmemorar los 120 años de la llegada Yakomo Koizumi en Japón.
coordinador: Shoko Koizumi / Takis Efstathiou
22 October 2010
09 August 2010
ο πορτοκαλής ήλιος ο πατέρας μου κι εγώ
Πειραιάς. Με τον πατέρα σε πόζα ενηλικίωσης.
Χειμώνας, η σκιά κοντή του μεσημεριού, μάλλον Χριστούγεννα του 1968 ή του 1969.
Σκούρο κουστούμι και οι δυο, σκούρα είναι και τα ίσαλα, εγώ φορώ pajarita, το δεξί χέρι του πατέρα ακουμπάει καθησυχαστικά στην πλάτη μου,
δείχνω νευρικός, πασχίζω να ανταποκριθώ στην παρουσίαση, ζορίζομαι κάπως.
Αντράκι που στηρίζεται στο ένα πόδι, αλλά δεν τολμά το βήμα, μακριά...
θα είσαι πάντα εκεί;
Ήταν άραγε η αθεράπευτη νοσταλγία του καλοκαιριού που οδήγησε το περίπατο μας στο μόλο του Πορτοκαλή Ήλιου; Μήπως εκεί στη θάλασσα, την ύστατη καταφυγή των Ελλήνων, θα καταλάγιαζε ο φόβος του χειμώνα της δικτατορίας; ή ήταν μόνο η αμοιβαία υπόσχεση, πως πάλι, θα πάρουμε το πλοίο για το νησί μας;
Ποιος να ξέρει πια; Ίσως μας έφτανε η λιακάδα της χειμωνιάτικης αργίας, που ανέλπιστα επέτρεψε να σταθούμε μπροστά στο βαπόρι που μας πήγαινε στα καλοκαίρια, μόνο και μόνο για να φτιάξουμε αυτή την εικόνα. Ίσως απλά, ήταν ο φωτογράφος που μας έστησε εκεί, μπροστά από την ξύλινη κάμερα με το τρίποδο απέναντι από τον Άγιο Σπυρίδωνα, για μια εβδομαδιαία φωτογραφία. Θα ξανακατεβαίναμε στο λιμάνι την άλλη εβδομάδα για να την παραλάβουμε, και η επιθυμία είχε ήδη γίνει υπόσχεση.
Φαίνεται σήμερα λογικό, πως ο φωτογράφος, που ήξερε, ίσως καλύτερα από τον καθένα το πώς φτιάχνονται, εκτός των εβδομαδιαίων φωτογραφιών και οι ίδιες οι αναμνήσεις, να ευθυγράμμισε στον φακό του την πατρική φιγούρα με το μπόι του καταρτιού, για να στερεωθεί η σιγουριά της, και έπειτα άφησε το αγαπημένο χέρι να γίνει μια γέφυρα παράλληλη με την σκάλα του καραβιού. Μπορεί για μια στιγμή να ανησύχησε κάπως από το ανασηκωμένο παιδικό πόδι που απειλεί με την απειθαρχία του να καταστρέψει το παντοτινό της εικόνας, αλλά τελικά κατάφερε, βοηθούμενος κι από την κλίση της γραμμής της προκυμαίας, να απαθανατίσει, μια για πάντα, το παιδικό σώμα καθησυχαστικά αφημένο στην πατρική παλάμη.
Σίγουρα ο φωτογράφος μας γνώριζε πως να χειρίζεται παρόμοια απρόοπτα που απειλούσαν την εγκυρότητα των εικόνων του, και να που αποδεδειγμένα αφεθήκαμε στις σκηνοθετικές οδηγίες του, ακίνητοι τώρα,
όπως ακριβώς αφηνόμασταν στο κατάστρωμα του πλοίου τις ώρες του ταξιδιού, με εκείνο το βαθύ αρχαίο συναίσθημα,
πως επειδή, είμαστε εμείς μαζί εκεί, γι' αυτό υπάρχουν, ο μόλος, ο πορτοκαλής ήλιος, ο φωτογράφος, ο Πειραιάς και η υπόσχεση, και ποτέ το ανάποδο. Πάντα, εδώ και σαραντατόσα χρόνια.
[στη μνήμη του Άγγελου (Ευάγγελου) Μπομπού, Σπέτσες 1935 - Νίκαια 2002]
πως επειδή, είμαστε εμείς μαζί εκεί, γι' αυτό υπάρχουν, ο μόλος, ο πορτοκαλής ήλιος, ο φωτογράφος, ο Πειραιάς και η υπόσχεση, και ποτέ το ανάποδο. Πάντα, εδώ και σαραντατόσα χρόνια.
[στη μνήμη του Άγγελου (Ευάγγελου) Μπομπού, Σπέτσες 1935 - Νίκαια 2002]
29 July 2010
anaranjado sol
ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΗΛΙΟΣ
το βαπόρι, ταξίδευε, ερχόταν ή έφευγε
πάντα από τις Σπέτσες
όλα τα πρώτα καλοκαίρια, ατελείωτα
μόνο για λίγο έδενε κάτω από την Ντάπια
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1959 στο Αμβούργο, από τα ναυπηγεία J.J. Sietas KG Schiffswerft GmbH & Co, με αριθμό κύτους 448, ως ORANGE SUN. Οι διαστάσεις του είναι 61,80 x 9,53 x 3,20 m, η ταχύτητά του 14 κόμβοι περίπου και είχε δυνατότητα μεταφοράς 600 επιβατών.
Δρομολογήθηκε στη γραμμή Κοπεγχάγη Δανίας-Μάλμοε Σουηδίας, μέχρι το 1960, που επωλήθη στην Παναμαική Mary Ann Gully & M. Berns. Στη συνέχεια και μέχρι το 1961, αγοράστηκε από διάφορες άλλες Παναμαικές εταιρείες. Το 1967, ήρθε στον Πειραιά, αγορασμένο από την Costas Spyrou Latsis Coast Lines of Greece, πήρε το όνομα ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΗΛΙΟΣ και δρομολογήθηκε, σε γραμμές του Αργοσαρωνικού.
Το 1972, χωρίς να αλλάξει το όνομα που το έκανε πασίγνωστο, η καινούρια εταιρεία που το πήρε, η Aegean Shipping & Tourist Enterprises S.A με έδρα τον Πειραιά, το δρομολόγησε Ηράκλειο-Σαντορίνη.
Το 1997, επωλήθη στην Υδραική Ναυτική Εταιρεία, η οποία το μετονόμασε σε ΓΙΩΡΓΗΣ και κάνει μέχρι σήμερα, μονοήμερες κρουαζιέρες, από το Τροκαντερό στα νησιά του Σαρωνικού.
Δρομολογήθηκε στη γραμμή Κοπεγχάγη Δανίας-Μάλμοε Σουηδίας, μέχρι το 1960, που επωλήθη στην Παναμαική Mary Ann Gully & M. Berns. Στη συνέχεια και μέχρι το 1961, αγοράστηκε από διάφορες άλλες Παναμαικές εταιρείες. Το 1967, ήρθε στον Πειραιά, αγορασμένο από την Costas Spyrou Latsis Coast Lines of Greece, πήρε το όνομα ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΗΛΙΟΣ και δρομολογήθηκε, σε γραμμές του Αργοσαρωνικού.
Το 1972, χωρίς να αλλάξει το όνομα που το έκανε πασίγνωστο, η καινούρια εταιρεία που το πήρε, η Aegean Shipping & Tourist Enterprises S.A με έδρα τον Πειραιά, το δρομολόγησε Ηράκλειο-Σαντορίνη.
Το 1997, επωλήθη στην Υδραική Ναυτική Εταιρεία, η οποία το μετονόμασε σε ΓΙΩΡΓΗΣ και κάνει μέχρι σήμερα, μονοήμερες κρουαζιέρες, από το Τροκαντερό στα νησιά του Σαρωνικού.
21 July 2010
El pelele
1791-1792, Óleo 267 cm x 160 cm
Museo Nacional del Prado
Cuatro jóvenes ríen y se divierten manteando un muñeco o pelele, cuyo movimiento es fruto de su capricho.
De origen carnavalesco, visible en el uso de la máscara y de la burla, el juego del manteo de un muñeco es utilizado por parte de Goya como una clara alegoría del dominio de la mujer sobre el hombre. El tema aparece reiteradamente en la obra del artista, pudiéndose contemplar ejemplos en las series de grabados de los Caprichos y en los Disparates.
Este cuadro es uno de los cartones para los tapices del despacho de Carlos IV en El Escorial. Se aprecian claramente las características comunes de sus últimos cartones, como son la utilización de un colorido más suave y el uso de los contrastes de luz para marcar la profundidad, aquí evidente en la silueta del muñeco recortada sobre el fondo.
Subscribe to:
Posts (Atom)